merhaba dostlar, soğukların bitip sıcakların başladığı nisan ayına doğru giriş yaparken balkanlardan gelen soğuk hava dalgası gibi sorunlarla karşı karşıya kaldığım bir dönemdeyim. çalışıp bir şeyler başarmakla depresyona girip eve kapanmak arasında bir çizgide yürüyorum. kimi zaman depresyona kimi zaman hayata meylettiğim düşe kalka yürüdüğüm bu yolda artık dizlerimin kanamasından da korkmuyorum. canımı yakan olaylar da olsa bir şekilde devam ediyorum. dizlerim kabuk bağladı, kalbim nasır tuttu. başlayalım mı?

bir başıma kalmak istediğim çok oluyor bu ara. yürüyüşe çıkıp bir saatte bitirdiğim yolu iki kez turlamaya başladım. biraz müzik, melike şahin ve ben ortamı yumuşatabiliriz gibi. hala ingilterenin vizeleri açmasını ve şartların netleşmesini bekliyorum. ingilizce çalışıyorum, tasarım yapıyorum. tüm günüm ya böyle ya da yataktan çıkmadan dizi, film izleyerek geçiyor. sevmediğim bir iş yapmam gerektiğinde bok gibi yapmaktansa iyi yapmaya çabalıyorum artık. research methods’dan nefret etsem de dört hafta sonunda son haftaya geldim. anlam veremediğim bazı tavırlar ve kararlar alabiliyorum hayata karşı. hep mi kadersiz hep mi imkansızlarda garip ömrüm?

çoğu zaman gerçekten tutunmakta zorlandığım günler oluyor. kolaya kaçıp ne olacak ki dediğim birkaç gün yaşadım yine. kaygan bir zeminde yürüyüp hem elimdekileri düşürmemeye hem de yolun sonuna ulaşmaya çabalıyorum. yoruldum. bir ağıt yaktım derinden, uyanır dağ deniz.

kapkaranlık geçen sayısız gecenin ardından ay ışığı bile görsem mutlu oluyorum. fakat ben ay ışığında yürümek değil, güneşi istiyorum. mükemmelliyetçiliğimle baş etmeye çabalıyorum bu ara. her şeyin en iyisi olmazsa hiç olmasın kafasından yavaş yavaş çıkmaya başladım. kendime yaptığım onca haksız eleştirinin yolunu tıkadım. yetersiz olmadığımı direten iç sesimi duydum. türkiye’de mi kalsam diye düşündüğüm sırada çıkan birkaç haberle yeniden yurtdışına yöneldim. ben duramam buralar dar efendim.

hedefi eylüle koydum. ıskalarsam ekime ıskalamazsam kasıma… bir umudum var, onu da soldurmam be canım.

aman. bezdim aman.


Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

Bu sitenin arkasında WordPress.com'un gücü var.

%d blogcu bunu beğendi: