hayalini yakala

merhaba dostlar, şarkı ismiyle değil batan şirketimin mottosuyla karşılıyorum sizi. belki de yeni bir şarkıdır, sözlerini yazmak için beklediğim. anlam ifade edip etmemesi önemli değil bu sefer. bir hedef, bir hayal ve bir ben var artık. hedefim hiç olmadığım kadar yakın, olmazlara yanmadan ilerleyeceğim yolun sonunda beni bekliyor. hayalim ellerimle tutabileceğim mesafede, benim hedefe varmamı bekliyor. bir ben kaldım tenhasında gecenin. ben de şu an size süreci anlatmak için bu yazıyı yazıyorum. hayalimi yakalar mıyım? bu defa yakalarım. başlayalım.

“hayalini yakala” aslında şirketimden çok benim mottomdu. kimi zaman başkaldırı, bazen ülkü ya da devrim kimi zamansa hayata karşı bir direniş. her neye inanıyorsanız o kısmını yakalayabilirsiniz bu mottonun. hayali olan insan, yaşamak için umut aramaz çünkü kendisi ve kurduğu hayal en büyük umuttur. hayalinizi elden kaçırırsanız işte o zaman yaşama küser, sonu olmayan bir karanlığa hapsolursunuz. bazen o karanlığa o kadar çok alışırsınız ki, gözlerinizin açık mı kapalı mı olduğu unutursunuz. karşınızda umut, güneş gibi tüm çıplaklığıyla parıldarken, karanlığa olan saplantınız gözlerinizi kapamaya iter sizi. gözlerin kararır, bilincini yitirirsin. sonrası sonsuz karanlık…

işte aslında sonsuz karanlık değilmiş sonrası. bir şekilde insanoğlu kabuğundan çıkıp gelişmeye, daha iyiye ve daha güzele evriliyor içten içe. siz isteseniz de istemeseniz de çıkıyorsunuz o karanlıktan. yıkıyorsunuz parçanız olan dört duvarı. canınızdan can gidiyor belki, eksildiğinizi hissediyorsunuz. duvara attığınız her darbe, sizi yere yıkıyor. tekrar kalkıyorsunuz, daha güçlü bir yumruk sallıyorsunuz. daha güçlü düşseniz bile daha da güçlenerek attığınız yumrukla… karanlığın alışkanlığıyla gözleriniz acıyor, elinizle kapatıyorsunuz yüzünüzü. ışığı görüp gökyüzüne bakmak zor geliyor. ama işte oradasınız. o duvar yıkıldı. bir yanınız deniz, bir yanınız sevdikleriniz ve siz. sonra dört duvarı yıkmak için harcadığınız çaba, döktüğünüz ter ve gözyaşı. bir yanınız deniz, bir yanınız sevdikleriniz ve işte tam da orada ikinci bir hayata gülümseyen siz.

yaşadıklarımı şiirsel bir dille anlattım diyebilir miyiz? şiirsel mi emin değilim ama bence deriz.

daha önce çok şey başardım, anlamlı ama anlamsız. kaybettiğim şeyler de oldu, varsın olsun. herkes kaybedebilir. aldığın en büyük yenilgiden sonra alınacak zafer ise en kıymetlisidir.

ışığı gördüm gözlerimi kapamam.


Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

%d blogcu bunu beğendi: