rahatsız vals

merhaba dostlar, her gün her şeyin aynı olduğu bu yerden hepinize koca bir yazı getirdim sanırım. bundan birkaç yıl sonra kendimi görmediğim bir işi yapıyorum bir süredir. bilmeyenler için özet, geçen ay kadın giyim üzerine bir butik açtık annemle. yani tam olarak ben açmadım aslında orası bi’ tık karışık. yavaş yavaş rahatsız etmeye başladı beni. çünkü kadınlara satış yapmak gerçekten zor. malum ülke şartlarından giydiği elbiseye “güzel oldu” veya “şurası tam oturdu” desem ne tepki vereceğini bilmediğimden bir şey söylemiyorum. “olmadı mı” falan gibi sorular gelince de “ehehe” diye oksitliyorum soruyu veya tek olduğumu gören kadınların bazıları girmiyor falan. rahat hissetmiyorum kendimi. zaten yeni yeni bulduğum kendimi, rahat olmadığım bir işi yaparak kaybedemem.

maddiyatı sallamıyorum artık, iyi durumda olan zaten kimse kalmadı. manevi olarak kreatif bir şeyler istiyorum. bir şeyleri ortaya koymak, yaratmak hoşuma gidiyor. iyi olduğumu da düşünüyorum bu konuda. daha önce de ikilemde kalmıştım hangi işi yapsam diye ve blogda da yazmıştım. farklı şehirdeki işten yeniden irtibata geçtiler. tatlı tatlı flörtleşiyoruz patronla. o bana mesaj atıyor “müamiin” diye ben de “yav hehe” falan. anlaşıyoruz bence ya… goygoy bir yana cidden güzel olabilecek ve kreatifliğimi sergileyebileceğim bir alan orası. tek sıkıntısı var o da şehir değişikliği. sıkıntıdan kastım da ileriyi düşünerek hareket etmek istiyorum. ileriyi göremiyorum, bir tekinsizlik var ileride.

herkes yaşıyormuş bu arada böyle şeyler ya. insanlarla tanıştıkça daha iyi anlıyorum normal şeyler olduğunu. içten içe biliyorsun ama birinin bazen söylemesi gerekiyo. olum bak tek sen yaşamıyosun bunları falan diye. düşe kalka büyüyoruz valla ve istesen de istemesen de hayat seni bir yerlere taşıyor. yetenekli olduğumun farkındayım. eskiden de farkındaydım ama sadece farkındaydım yani. üstüne koyabilmek, bir şeyleri geliştirmek çok zor geliyordu götüme. zeki ama çalışmıyo sdagkaldfşh. yaratıcılığım için bunu kullanabilir miyiz? bence çok da isabet olur ajsdghfhh.

bir süredir arayüz tasarımları üzerine çalışıyordum, okumalar yapıp video dinleyip aynılarını programlarda uyguluyodum falan. bahsettiğim iş de web sitelerinin arayüzünü tasarlamak üzerine ilk etapta. şirketin hedefi de yurtdışı olunca aslında hayallerime yaklaşıyorum hissi de başlıyor. 2022’nin sonunda söz kendime, yurtdışında olacağım. daha önce hayatta kaçırdığım ne varsa, üst üste koyup içlerinden geçicem böyle. bunu da yaptım ve keyif aldım diye buraya yazacağım. yaşamaktan keyif almak… uzak bir kavramdı birkaç aya kadar. güzelmiş la bu amiriiiimmmmm!

içinde kötü bir his mi var diye sorsam söylemez ama benim hayali olmadığımın farkında değil galiba. valla hayali değilim. elle tutulur, el ele tutuşulur biriyim. sadece bir hatırlatmak istedim. dünya savaşında sandığımız kadar yalnız da değiliz ayrıca. yarabandı seviyoruz diye de kesmeyelim birbirimizi. dünyayı sevgi kurtaracak ve bir insanı sevmekle başlayacak her şey.

dünyanın bir yenilmeze ihtiyacı var, ne dersin kurtaralım mı dünyayı?


Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

WordPress.com Tarafından Desteklenen Web Sitesi.

%d blogcu bunu beğendi: