canım sıkılıyor içim

merhaba dostlar. bi’ arkadaşımın dediği gibi canım sıkılıyor içim. lan yeminle nasıl bir şey bu bilmiyorum. düşündükçe bu can seni, vazgeçilmiyor. görmeyeyim diye sessize aldım hikayeleri, eskisinden daha sık profiline bakınca açtım geri. saçma sapan bir hal almaya başladı bu iş. sürekli aklımda olan şeylerden geçiş yolu bulamıyorum kendime. sevmek böyle bir şey mi? sevince bazen ayrı kalmak da gerekir mi? hiç bilmiyorum. sizce böyle mi olması gerekiyor? her şeyin cidden bir sonu var mı yoksa bizler mi buna empoze oluyoruz?

son yazılarıma bi’ göz gezdirdiğimde fark ettim ne kadar çok bilmiyorum demişim. kaybolmuş bir şekilde yolumu bulmaya çalışıyorum. unutmadım hiçbir şeyi. her gün daha çok hissediyorum onu nasıl sevdiğimi.

neyse dostlar işte öyle. içim sıkılıyor canım. canım sıkılıyor içim. ne tarafından bakarsanız.

özlemle.


Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

WordPress.com Tarafından Desteklenen Web Sitesi.

%d blogcu bunu beğendi: