iş görüşmesini atlatmanın verdiği rahatlıkla hepinize içten bi’ merhaba. ne kadar uğraşsak da dirensek de hayatın sürüklediği gibi şekilleniyoruz. bursa bir liman bense bir gemi, bir daha gelirsem siksinler beni diyerek ayrılmıştım. bugün iş teklifini kabul ederek bursaya bir şekilde döneceğimi tasdikledim. siksinler beni kısmı soru işareti… onu da sonra konuşuruz.

ikilemde kalmak ve onlar üzerine oynamak insanı yoruyor. ya tek ihtimal olsun dört elle sarılayım ya da birkaç seçeneğim daha olsun istiyorum. çok şey istediğimin farkındayım bu arada. kolaycılık oluyor bu. kolaycıyım. neyse uzun lafın kısası dün korktuğumu söylemiştim çünkü hangisini seçersem diğeri aklımda kalacak gibi de hissediyordum. neyse ki ikisi de gerçekleşiyor. bir süre daha balıkesirde kalmam gerekiyordu o açıdan da çok iyi oldu. artık benim de elim ekmek tutacak. ehehehehe. 2022’de işe başladım diye güncellerim bio’yu*. bu sefer de dünyada ekonomik sistem falan çökebilir, teknoloji ortadan falan kalkabilir. yaşanır yani. sıradaki ne sizce? uzaylılar mı gelir yoksa dünya savaşı falan mı çıkar?

geyiği bi’ kenara koyup az ciddileşelim mi? hadi azıcık ciddiyet. çok klişe olacak ama hayat seçtiklerimiz ve seçmediklerimizdir sözü işin özü. birkaç güne 25-yirmi beş- oluyorum. şaka gibi geliyor. son dört beş yılı çöpe gitmiş bi’ 25 sene geçti ömrümden. hoş, gerçi boşa geçse de çok şey öğretti. acısıyla tatlısıyla. geldi ve geçti. şimdi yeni yaşımı kucaklamaya hazırlanıyorum. hatalarım, umutlarım, can kırıklarım. hepsiyle birlikte hazırım. bu sefer tek ihtimal var. akıl sağlığım yerinde değilken yaptıklarımı göz önüne alınca gönül rahatlığıyla söyleyebilirim:

beyler masa aynı, yeni oturanı iyi bilirsiniz, sıfır deste, kartları yeniden karıyoruz… bol şans hepinize… karşımda duranların ihtiyacı olacak.

umutla, iyi geceler.

*önceki bio 2020’de şirket batırdım