ruh halimi en iyi anlatan başlığı koydum. yarım ve yarına kalmışım. geri dönüp baktığında karşıma dikilen hataları bir bir yıkmaktayım. yıkarken aynı zamanda yıkılmaktayım da. insanın geçmişiyle yüzleşirken imdat diye bağırması normal mi? valla imdat.

geriye dönük yapılan hataları düzeltme şansım olmuyor. geçen gün arkadaşım güzel bir soru sordu aslında. insan ruh halinin bozuk olduğunu nasıl anlar diye. harbiden nasıl anladığımı düşünürken yine burada buldum kendimi. hatalarım, yanlışlarım oldu. insanın kendini, duygularını kontrol edemediğinin farkına varması çok acı. can yakıcı.

neyse dostlar işte genel olarak böyle, ee sizde neler oluyo?